PANTA, Nr. 39, Zomer 2005

Stemmen horen (samenvatting)

In dit artikel legt Jeanette Woolthuis uit wat er bekend is over stemmen horen, en wil begrijpbaar maken wat stemmen horen echt inhoudt. Haar leven is op zijn kop gaan staan toen ze stemmen ging horen die haar bevelen gaven, uitscholden en bekritiseerden. Niemand leek haar te kunnen helpen toen zij op het dieptepunt in haar leven een psychiater leerde kennen die begreep wat er met haar aan de hand was. De stemmen hoort ze nu niet meer en zelf is ze gespecialiseerd in therapie voor 'kinderen die stemmen horen en beelden zien'. Het principe stemmen horen is eenvoudig te begrijpen echter het is ingewikkelder om invoelbaar te maken wat het betekent voor het leven van mensen om zulke ervaringen te hebben. Het horen van stemmen betekent niet persé dat er een psychiatrische ziekte aanwezig hoeft te zijn, want de meerderheid van mensen die stemmen hoort functioneert goed. Woolthuis beschrijft verschillende aanleidingen om stemmen te gaan horen waaronder: trauma's, copingstrategieën, omgaan met emoties en alcohol of drugsgebruik. Daarna beschrijft de auteur verschillende verklaringen die stemmenhoorders hebben voor hun stemmen. Dan behandelt ze het model van Romme en Escher (1989) die drie fasen van stemmen horen onderscheiden: de verwarringfase, de organisatiefase en de stabilisatiefase. Voor het omgaan met stemmen bespreekt zij vier methoden waaronder haar eigen Tekentherapie. Stichting Weerklank is een organisatie die bestaat uit stemmenhoorders en mensen in hun omgeving die ten doel hebben het taboe rond stemmen horen te doorbreken. Internationaal is er de koepelorganisatie 'Intervoice'.

Auteur: Jeanette Woolthuis